De Zaak Akkerman

Het levensverhaal plus vertaalde gedichten van en over Elizabeth Siddal en Dante Gabriel Rossetti

 

De Zaak Akkerman is enthousiast over haar laatste uitgave, Lizzie.

Het boek gaat over het leven van Elizabeth Siddal (1829-1862). Zij begon als schildersmodel van Dante Gabriel Rossetti, lid van de Prerafaëlieten, maar werd al snel zijn minnares en later ook zijn echtgenote. Minder bekend is dat zij zelf ook schilderde en gedichten schreef.

In dit boek wordt hun levensverhaal verteld aan de hand van fictieve dagboekfragmenten, aan-gevuld met gedichten die zij schreven. Naast de oorspronkelijke gedichten leest u de poëtische vertalingen van Arie van der Krogt.

Door de bijzondere vormgeving, de passende kleuren en de sfeervolle prenten die Dante maakte van Lizzie, is het niet alleen een rijk bezit, maar ook een prachtig boekje om aan familie en vrienden cadeau te doen.

 

Voor bestellingen, stuur een email naar:  info@dezaakakkerman.nl

Vermeld uw naam en postadres, dan sturen we uw bestelling zo snel mogelijk toe.

Voor 1 exemplaar betaalt u € 19,- incl. € 4,- verzendkosten.  U kunt het geld overmaken op  banknummer NL05 TRIO 0198 3707 68, t.n.v. De Zaak Akkerman, Rotterdam. 

 

 

 

De Zaak Akkerman geeft mooie woorden door en brengt gedichten en gedachten naar buiten 
voor een geïnteresseerd publiek, dat op zoek is naar eenvoud en schoonheid.

Simone Akkerman

 

Al geruime tijd verzamel ik citaten en woorden, die mij raken.

Die wil ik graag doorgeven omdat ze inspirerend kunnen zijn op bepaalde momenten. 

Zoals deze versregel van de Chinese dichter Bei Dao: 'Onverwacht zonlicht is een gebeurtenis',

 

 

In Venetië staat de Chiesa del Santissimo Redentore, ontworpen door Andrea Palladio, eind 16de eeuw. Daarin zijn alle delen samengevoegd tot een geheel in perfecte harmonie. Volgens Palladio moet architectuur “eenvoud bevatten om net als de natuur te zijn.”

"Ik wil niet leven in een wereld zonder kathedralen. Ik heb hun schoonheid en verhevenheid nodig. Ik wil opkijken naar de stralende ramen en me laten verblinden door hun bovenaardse kleuren.”

(Pascal Mercier, Nachttrein naar Lissabon)